Nieuws November 2010 - 2

Even op verhaal komen hoor...!. Een heel gebeuren, zeg maar! Het inkleuren van de onderdelen. “Wat moet waar”, “Hoe zit dat” en “zijn we iets vergeten?” Zo hebben we de vier brommers afgewerkt. Stuk voor stuk, tot alles op zijn plaats zat.

We hebben echt gebuffeld om dit allemaal klaar te krijgen. Niet aleen de mallen zijn dus allemaal klaar, maar de eerste proefmodellen zijn ook gemaakt! Vandaar dat de constructietekeningen snel samengesteld moeten worden. Daarna controleren we nog even of alles klopt. Ik val van de ene verbazing in de andere. Een stapel detailtekeningen van alle onderdelen. Niet zomaar een paar velletjes, nee een hele stapel gedetailleerde tekeningen met boven-, zij- en onderaanzicht. Van geel plaatje tot achterlicht en van stuur tot standaard. En dachten wij vorig jaar september nog aan ruim 70 onderdelen.., het zijn er ruim 100 geworden. Met uiterste nauwkeurigheid is alles gemaakt. De proefmodellen zijn onderweg. Nog een controle.

En dan de kleuren. Goed we hadden ze een tijdje geleden al samengesteld. Nog een controle, kleine aanpassing. Er wordt gebeld met Sikkens. Overleg of de zilvergrijze kleur voor de Tomos wel klopt..! Niets wordt zo aan het toeval overgelaten. De vraag is dus waar we iets moeten inleveren. Het is en blijft tenslotte een schaalmodel. Kunnen de moertjes van het voorspatbord zichtbaar worden gemaakt? Ja hoor. En komt het typeplaatje er ook op? Natuurlijk. En zo gaat het feestje door. Nog meer zaken worden geregeld. De kleine lampjes in het koplamphuis van de VS50... Nog even overleggen over de kleur van de tankdop. Wit is te wit. Iets romiger dus. De grijze luchtfilter is wel grijs, maar het logo van de Puch respectievelijk van de Tomos moet er ook nog in.

Het zijn allemaal details die de komende dagen ingevuld gaan worden. Bij de bevestiging van de achterschokbrekers kan een klein probleempje ontstaan. Maar ook dat wordt wel opgelost. En de witte biezen op de tank bij de Puchmodellen dan?.. Tja, die horen er ook op.

Marko laat ons zien hoe hij werkt. Hij begint met een kaal frame en bouwt onderdeel voor onderdeel erop. De tank, de naaf met spaken en wielen, de kettingkast, gereedschapskastjes; alsof het een complete restauratie betreft. Elk onderdeel heeft zijn codenummer. Makkelijk voor de collega´s in China. Kan er nooit misverstand ontstaan nover de samenstelling van het model. Bij zo´n modellenfabriek is het handig dat veel -van wat bij de fabricage van vrachtwagenmodellen komt kijken- gebruikt kan worden als referentie bij de brommers.

De posters zijn zo goed als klaar. Daar hoeven alleen de ingekleurde modellen maar ingezet te worden. We houden ze nog even achter de hand. En dan het model, zoals het er nu staat. Een beetje ruw nog. Met nog de oude (voor-de-show)-kabels. De laatste stand van zaken. Neem alvast een kijkje. Ze zijn uiteraard al van metaal. Weliswaar helemaal wit gespoten, maar je kunt al goed zien hoe ze er straks uit komen te zien. Eerst de VS50 met hier het plaatstuur, dat pas veel later geleverd gaat worden. Voorlopig krijgen we de sturen met spijltje! Daaronder de MV50 met het hoge stuur en het blok met voetversnelling. Schrik niet van de glans op de verchroomde velgen. Dat hoort zo!!

 

 Gisterenavond een telefoontje uit Woudenberg. “De proefmodellen zijn gearriveerd. Wanneer kom je even kijken?..

Toevallig een vrije dag, dus vanmorgen naar Woudenberg. Om 10.00 uur sta ik naast Marco Post. Die bewaakt ze alsof het de kluizen van Fort Knox zijn! Uit zijn lade komen de drie modellen. In één woord: Prachtig. En best nog zwaar, met al dat metaal eraan. Marco doet niet bepaald zachtzinnig als hij de modellen vastpakt. “Ze kunnen er tegen”. “Werkt de voor- en achtervering?”vraag ik. “Ja hoor, kijk maar”... en Marco drukt de achterzijde flink in om te laten zien dat het hele zaakje incl. kettingkast naar binnen veert. “Hé joh, doe voorzichtig”, roep ik nog. Maar het model kan er echt tegen. De voorvering doet het ook prima. En de koplampglazen hebben echt diepte. Aan mij het verzoek om er even in alle rust naar te kijken en mijn commentaren te noteren. Dat doen we dan ook. Onder de koffie wel te verstaan.

Wat opvalt zijn de spaken, die zitten wel zo mooi in de naaf en de velg! Dan de naaf zelf, de remsleutel....; het zadel dat echt van rubber is en ingedrukt kan worden. De handvatten, die – het lijkt onbelangrijk, maar dat is het juist niet – wel zo natuurgetrouw gemaakt zijn dat ze bij Magura stinkend jalours zouden zijn, als ze dit zagen. De veer van de standaard werkt ook!

Het lijkt wel een eerbetoon aan de merken Puch en Tomos om de brommers zo mooi neer te zetten.

Een paar puntjes heb ik wel. Het zijn kleinigheden die gemakkelijk gecorrigeerd kunnen worden. We hadden het voorzien en spraken het eerder al uit. Maar toen dachten we dat het om veel meer correcties zou gaan.

Het gaat hier het om een bel die achterstevoren zit, motorblokken die gewisseld zijn (niet erg, alleen maar even passen), een tankdop die iets te hoog is, een koplampring en de logo’s op de trapperplaat...? Hoe we dat oplossen?.. Zie je op heel korte termijn.

Je ziet het komt allemaal voor elkaar. Kijk maar eens naar onderstaande foto's

 

 

Bron: Cor van Breukelen, Puch’66